Fløibanen van de eerste en tweede generatie

Fløibanen van de derde en vierde generatie

Fløibanen van de eerste en tweede generatie bij de vervanging in 1954.

De bergweg, tijdens de aanleg van het tracé van de Fløibanen.

Bouwwerken en bovenstation op Fløyen.

Geschiedenis van de Fløibanen

De Fløibanen is de grootste toeristische attractie van Bergen en een van de meest bezochte attracties in Noorwegen. Het is de enige kabelbaan voor personenvervoer op rails van Scandinavië. De Fløibanen heeft ieder jaar ongeveer 1,2 miljoen reizigers. Op deze pagina vindt u een korte samenvatting van de geschiedenis van de Fløibanen.

Naar aanleiding van het 90-jarige jubileum van de Fløibanen in 2008 hebben wij een folder met de geschiendenis van de Fløibanen uitgebracht. Deze folder is zowel in het Engels als in het Noors beschikbaar en kan hier worden gedownload:

Download de folder "Mot nye høyder" ("Naar nieuwe hoogten") (Engels/Noors)

Hieronder vindt u een samenvatting van de geschiedenis van de Fløibanen:

Van idee tot werkelijkheid

Al in 1895 werd de gedachte geopperd om een transportmiddel naar Fløyen te maken. Dit idee werd verdedigd door John Lund, inwoner van Bergen en Noors parlementslid. Het stadsbestuur keurde het project goed op voorwaarde dat er een elektrisch aangedreven "kabelbaan" zou worden gebouwd. De gemeente verklaarde zich bereid tegen een jaarlijkse vergoeding een vier meter breed tracé in het bovenvermelde gebied af te staan. De Noorse regering keurde het concessiebesluit goed op 10 oktober 1896. De concessiehouder slaagde er echter niet in het benodigde kapitaal bij elkaar te krijgen en daardoor werd het project opgeschort.

In 1907 kwam het idee opnieuw ter sprake. Het kabelbaanproject in Bergen werd spoedig in de hele wereld bekend, en Europese kranten berichtten uitgebreid over de plannen. De vennootschap A/S Fløibanen werd opgericht in 1912, met Waldemar Platou als eerste bedrijfsleider en directeur. De architect van de installatie was Einar Oscar Schou, en de ingenieur en bouwleider was Erling Gjestland.

Het werk aan de Fløibanen begon tijdens de herfst van 1914. Volgens de planning zouden de werkzaamheden één tot anderhalf jaar in beslag nemen, maar wegens de Eerste Wereldoorlog en de daaropvolgende goederenschaarste zou het veel langer duren. De Fløibanen werd op 15 januari 1918 geopend en is sindsdien voortdurend in bedrijf geweest.


De Fløibanen werd aangelegd naar het voorbeeld van soortgelijke spoorbanen in Zuid-Duitsland, Zwitserland en Noord-Italië. Vooral de gelijkenis met de "Merkurbahn" in Baden-Baden was opvallend. De eerste wagons van de Fløibanen - die trouwens uit geolied teakhout vervaardigd en gedeeltelijk open waren - werden geleverd door Maschinenfabrik Esslingen uit de stad met dezelfde naam. Er was plaats voor 65 passagiers. De spoorbaan werd aangedreven door een elektrische motor van 95 pk.

De eerste wagons van de Fløibanen kregen hun respectievelijk rode en blauwe kleure in het begin van de jaren ‘50 - rond de tijd toen de twee synchroon rijdende modelwagons op het dak van het bovenstation gemonteerd werden. Na 36 jaar dienst werden de eerste wagons in 1954 vervangen. De onderstellen van de wagons die nu geïnstalleerd werden, kwamen van von Roll in Zwitserland, en de wagons boden plaats aan 80 passagiers. Vanaf dat moment werd de machine vanaf de bestuurdersplaats in de wagons bestuurd. Vroeger gebeurde dit door een machinist op Fløyen, die in contact stond met de bestuurders van de wagons door middel van een signaalstaf, die de bestuurder uit het raam stak en tegen een bovenlangs hangende signaaldraad hield.

In 1974 werden de wagons weer vernieuwd, en evenals de wagons uit 1954 werden ook deze in het Promsgate-station op de rails gezet, waarna ze naar de ontmoetingsplaats van beide treinstellen in het midden van het tracé getrokken werden. Ook deze nieuwe wagons boden plaats aan 80 passagiers en waren door von Roll in Zwitserland geleverd. In 1987 werd de machinekamer op Fløyen gemoderniseerd en kwam er radiobesturing: de wagonbestuurders stuurden de machine met behulp van radiosignalen. Er werd een nieuwe machine van 190 pk gemonteerd. Er kwam ook communicatie tussen beide wagons via lichtsignalen met feedback-signalen. Deze wagons werden op 26 september 2002 van de lijn gehaald.

In de herfst van 2002 was de Fløibanen zeven weken lang gesloten voor de meest omvangrijke ombouw in de geschiedenis van de maatschappij. Er werd een totale vernieuwing van zowel de wagons als de rails, de machines, de stations en het kaartjessysteem doorgevoerd. Het boven- en benedenstation van de Fløibanen werden aan het einde van de jaren '90 gemoderniseerd en uitgebreid. In de loop van de herfst van 2002 werden ook de drie tussenstations omgebouwd. Iedere wagon biedt nu plaats aan 100 passagiers, terwijl het er vroeger slechts 80 waren. De Fløibanen rijdt normaal gesproken met een snelheid van 6 m/s. Er is een elektronisch kaartjesysteem ingevoerd en alle stations hebben toegangspoorten gekregen. De wagons, die speciaal voor de Fløibanen ontworpen werden door industrieel ontwerper Espen Thorup, hebben een vormgeving gekregen die tegelijkertijd modern en klassiek aandoet, met grotere glasoppervlakken, meer comfort en een nóg beter uitzicht voor de passagiers.

Het aantal passagiers is de afgelopen 10 jaar voortdurend toegenomen en bedraagt nu ongeveer 1,2 miljoen per jaar. Fløibanen AS doet aan uitgebreide marketing en productontwikkeling, en is niet meer alleen een transportbedrijf, maar wordt ook een belangrijke medespeler in een groeiende reis- en evenementenindustrie.

In de zomer van 2007 was het nieuwe uikijkplatform - de Fløytrappen - klaar. Het bleek een groot succes en is bijzonder populair bij onze reizigers.